Dawny Gdańsk Strona Główna Dawny Gdańsk


FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy  StatystykiStatystyki
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  DownloadDownload

Poprzedni temat :: Następny temat
Zapomniane cmentarze Gdańska
Autor Wiadomość
Martino 


Dołączył: 02 Lut 2006
Posty: 490
Wysłany: Nie Gru 18, 2011 5:19 pm   

Oczywiście, ale cmentarz był likwidowany w 1956 roku. Zakładając, że zrobili to "mało dokładnie" i tak przez 50 lat kości powinny ulec rozkładowi.... (może wystąpic proces naturalnej mumifikacji).

http://www.kryminalistyka...opologia_05.php
_________________
"Nie ufać myślicielom, których umysły wprawia w ruch dopiero cytat"
Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972
 
pumeks 


Dołączył: 22 Paź 2003
Posty: 7392
Wysłany: Nie Gru 18, 2011 7:12 pm   

Co ty opowiadasz. Wyciągnąłem osobiście parę kościotrupów w wieku ponad 2000 lat, więc zdanie "przez 50 lat kości powinny ulec rozkładowi" nie ma żadnego uzasadnienia :II
_________________

 
slowik45 


Dołączył: 07 Cze 2009
Posty: 518
Wysłany: Nie Gru 18, 2011 7:13 pm   

Martino napisał/a:
przez 50 lat kości powinny ulec rozkładowi.
niestety jest to prawda częściowa , wszystko zależy od charakterystyki gleby tzn.wilgotności , ph. ,składu np. piasek , glina , zdrowia zmarłego np.przy osteoporozie kości rozsypią się w proch dużo szybciej , to i tak piszczele ,czaszka, kości kręgosłupa pozostają w całości znacznie dłużej niż 50 lat , zapewne jakby rozkopano Wielką Aleję to znaleziono by całe sterty kości .
_________________
Wszystkie sztandary tak mocno już zostały splamione krwią i gównem, że najwyższy czas byłoby nie mieć żadnego. WOLNOŚĆ.
 
Mikołaj 
Idi Admin


Dołączył: 13 Paź 2003
Posty: 8084
Wysłany: Nie Gru 18, 2011 7:21 pm   

Normalnie CSI Orunia :hihi:
 
Martino 


Dołączył: 02 Lut 2006
Posty: 490
Wysłany: Nie Gru 18, 2011 7:33 pm   

to tzw. naturalna mumifikacja... je też miałem do czynienia z piszczelami na cm. Zaspa.
_________________
"Nie ufać myślicielom, których umysły wprawia w ruch dopiero cytat"
Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972
 
Martino 


Dołączył: 02 Lut 2006
Posty: 490
Wysłany: Nie Gru 18, 2011 7:38 pm   

slowik45 napisał/a:
Martino napisał/a:
przez 50 lat kości powinny ulec rozkładowi.
niestety jest to prawda częściowa , wszystko zależy od charakterystyki gleby tzn.wilgotności , ph. ,składu np. piasek , glina , zdrowia zmarłego np.przy osteoporozie kości rozsypią się w proch dużo szybciej , to i tak piszczele ,czaszka, kości kręgosłupa pozostają w całości znacznie dłużej niż 50 lat , zapewne jakby rozkopano Wielką Aleję to znaleziono by całe sterty kości .


niestety masz rację... koledzy mojego Taty (studenci PG) we wczesnych latach 70-tych grali w piłkę czaszką w okolicach Wielkiej Aleji.. temat był nawet poruszany na łamach ówczesnej prasy.
Poczekajmy na wyniki biegłych...
_________________
"Nie ufać myślicielom, których umysły wprawia w ruch dopiero cytat"
Emil Cioran — Zeszyty 1957-1972
 
Rumianin_ 

Dołączył: 07 Maj 2012
Posty: 1
Wysłany: Czw Sty 03, 2013 8:51 pm   

michal napisał/a:
Poniżej zamieszczam dwa cytaty opisów literackich gdańskich cmentarzy. Mam nadzieję, że Was zainteresują.

Tym samym zwracam się z małą prośbą, bohater jednej z powieści Güntera Grassa spaceruje po gdańskich cmentarzach, być może ktoś z Was mógłby przytoczyć tutaj ten fragment? Pamiętam, że był on odczytany podczas odsłonięcia pomnika Cmentarza Nieistniejących Cmentarzy. Ewentualnie jeśli pamiętacie to proszę o tytuł tej powieści.

Dodałem również kilka kolejnych zdjęć:
http://photo-division.com/cmentarze/01.php

Jadwiga Łuszczewska – Deotyma, Odwiedziny Gdańska w XIX wieku

Cytat:
Z Wysokiej Bramy wjechaliśmy na most zwodzony, pod którym świeci Radunia, rzeczka, co razem z Motławą zdążając ku Wiśle przez serce miasta przepływa. Odtąd zaczęły się dookoła rozwijać ogromne fortyfikacje. Gdańsk jest potężną warownią: długo, aż do znużenia jedzie się między fosami i wałami i przebywa jeszcze kilka mostów, po czym z prawej strony ukazał się ogród założony przez Francuzów za Napoleona, pod wezwaniem tegoż mocarza, ogród dość smutny, bez kępki trawy ni żadnej ozdoby, ulice z drzew pod sznur wyciągnięte, ale drzewa piękne.
Po drugiej stronie ujrzeliśmy pasmo przedmiotów najdziwniej splecionych: wzdłuż drogi ciągnie się pięć czy sześć cmentarzy, utrzymanych z najczulszą troskliwością, a między cmentarzami stoją prześliczne kawiarnie; ich ganki są obstawiane kwiatami; przed progiem szeregi ławek i stołów osiadłych gośćmi szykują się pomiędzy dwoma rzędami sztachet, przez które można widzieć czarne krzyże i białe urny nagrobków. Pierwsze spojrzenie na ten holbeinowski obraz jest przykre, ale po chwili widz samego siebie pyta, czemy koniecznie rozdzielać życie od śmierci, radość od smutku, kiedy są zawsze w przeznaczeniach tak nielitosnym wyrokiem połączone?
Od cmentarzy wjeżdża się na drogę tchnącą głębokim cieniem; cztery rzędy lip rozłożystych umajają gościniec dla powozów i ścieżki dla pieszych. Miejsce to przypomina Ujazdowskie nasze Aleje i równie jak one jest najulubieńszą przechadzką dla mieszkańców Gdańska.


Wolfgang Federau, Alte Friedhofe und Grabinschriften In Danzig

Cytat:
Szare zasłony mgły Listopada wieją od rzeki i od morza nad dachami, szczytami i wieżami starego miasta, a także na zewnątrz, przed bramami, gdzie rozciągają się lasy właśnie ozdobione w kolorowe liście. Ostatnie liście opadają z gałęzi i w bezgłośnym wirowaniu śpiewają ciemną pieśń o wiecznym umieraniu natury.
Na Górze Gradowej, której wały i bastiony ograniczały od zachodu twierdzę Gdańsk znajdowały się domy związków studenckich. Młode, kwitnące życie, gwarantujące niemiecką przyszłość Gdańska, patrzyło w dół, na cmentarze, które u stóp wzniesienia, wzdłuż Północnej Promenady ciągną się jeden za drugim.
Najświętszej Marii Panny, Św. Piotra i Pawła, Św. Katarzyny i Św. Bartłomieja – stare cmentarze od dawna nieużywane, noszą nazwy kościołów, których parafianie byli tu pochowani. Otaczają je starannie zamknięte bramy i kraty ogrodzenia. „Nieupoważnionym wstęp wzbroniony” ostrzega tablica. Nieupoważnionym? Kto jest upoważniony śpiącym tutaj spokój zakłócać? […]
Większość miejsc nagrobnych jest już od dawna wyrównana, pokrywa je trawa i bluszcz a nad nimi rozciągają się korony starych drzew. Jednak tu i ówdzie leżą jeszcze wielkie granitowe płyty z nazwiskami zmarłych. Spoczywają one na dwóch kamiennych podstawach i można sądzić, że to ławki ustawione dla wygody żyjących. Zwiędły wieniec zakrywa kamienie; po jego odsunięciu można z trudem odczytać zwietrzałe, pokryte mchem stare napisy, nazwiska ściśle związane z historią Gdańska i jego mieszkańców.
Na cmentarzu Św. Bartłomieja jest luka w ogrodzeniu. Stoi otworem wejście na Gradową Górę. Jeśli się zejdzie przez dobry tuzin potężnych kamiennych stopni, jest się wśród zmarłych.
Czasem można sobie wyobrazić, że jest się w lesie. Drzewa i trawa, miękka i sprężysta ziemia, więcej nic. Nagle jednak odkrywa się pod jednym z drzew skromną, kamienną tabliczkę: „Tu spoczywa w Bogu…”. Kawałek kamienia i więcej nic – ostatnia widoczna pozostałość może ongiś wielkiego, żarliwego i bogatego życia. Parę kroków dalej leży potężna, ponad stuletnia płyta: miejsce spoczynku rodziny Jana Christiana Gehrke. U stóp odczytać można inskrypcję: „Myśl o śmierci, sądzie i koronie zwycięstwa”.
Na końcu szeregu leży cmentarz szpitala Bożego Ciała, nie mniej stary jak inne miejsca pochówku. Przecież ten szpital ma pięćsetletnią, bogatą historię. Tutaj jeszcze dzisiaj chowa się zmarłych. W bezpośrednim sąsiedztwie widać współczesne krzyże i nagrobki i te, należące do tych, którzy odeszli przed setkami lat. Zmurszałe drewniane krzyże, które w jakiś niejasny sposób stawiły czoło wpływom czasu, pogody i zmieniających się pór roku pochylają się ku ziemi. Stoi tutaj anioł z brązu, pokryty rdzą i patyną. Trzyma w lewej dłoni opuszczoną ku ziemi gasnącą pochodnię życia, prawą wskazuje niebo, a dwa małe putta przykucnęły ufnie u jego stóp. Kto mógł na swoim miejscu spoczynku kazać postawić to dzieło? Daremnie patrzeć wokoło. Szukające oczy odkrywają stare, kamienne sarkofagi z ozdobnymi urnami, omszałą kamienną płytę z piękną sentencją: „Co oko opłacze, serce z bólami powierzy, zwróci kiedyś na zawsze otwarty grób”. W końcu staje się przed pomnikiem, na którym zarośnięty napis można odcyfrować śledząc powoli palcem zatarte litery. Ten pomnik stoi tutaj od końca XVII wieku i ten, kto pod nim śpi ciężko przeżył powolny upadek starego piękna Gdańska. Może dlatego właśnie kazał na swoim nagrobku umieścić tę inskrypcję: „Jezus Chrystus jest człowiekiem, do którego ja serdecznie wołam o łaskę, pomoc i zwycięstwo nad grzechami, sporami i wojną…”, który z prostotą i ufnością tak kończy: „Moja walka jest teraz skończona i moja dusza zawędrowała do Boga”.
Te stare cmentarze dawno już były niewystarczające szybko rosnącego miasta i jego coraz większej liczby mieszkańców. Od dawna już grzebano zmarłych na zewnątrz, przed Bramą Oliwską, na wielkich cmentarzach wzdłuż alei prowadzącej do Wrzeszcza. Tutaj zmarli są całkiem blisko żyjących. Wielu szuka tu spokoju i wytchnienia od trosk i biedy ciężkiej, niespokojnej teraźniejszości. Niekiedy także przecież trzeba iść do grobów zapomnianych, których niczyja ręka nie pielęgnuje. Tutaj owiewa odwiedzającego chłodny powiew śmierci razem z oddechem historii, przeszłością, którą my, dzisiejsi z wielu powodów nie powinniśmy być znużeni.




Odnalazłem adnotację do niemieckiej wersji drugiego tekstu: Wolfgang Federau, "Alte Friedhöfe und Grabinschriften in Danzig", "Unser Danzig", Jg. 15 nr 22, s.6.

Czy komuś wiadomo kto dokonał przetłumaczenia na polski tegoż tekstu oraz gdzie można ten tekst w wersji polskojęzycznej odnaleźć?

Pozdrawiam :)
_________________
Rumianin_
 
AngelikaM 

Dołączyła: 28 Mar 2015
Posty: 1
Wysłany: Sob Mar 28, 2015 2:14 pm   

michal poszukuję informacji o cmentarzach przy Alei Zwycięztwa, a konkretnie o dziesiejszym Parku Akademickim. Niestety nie działają załączone przez Pana linki. Bardzo proszę o ponowne udostępnienie materiału, bardzo mi na tym zależy. Dziękuję i pozdrwiam! :) :) :)
 
MłodyBocieK

Dołączył: 07 Sie 2018
Posty: 91
Wysłany: Pon Paź 22, 2018 8:50 pm   cm. krematoryjny



 
pumeks 


Dołączył: 22 Paź 2003
Posty: 7392
Wysłany: Pon Paź 22, 2018 9:36 pm   

:==
_________________

 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  
Dawny Gdańsk Strona Główna

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Template subTrail v 0.4 modified by Nasedo. adv Dawny Gdansk